Yılan Hikayesine Dönen Datça Devlet Hastanesini KİM YAPSIN?

Kazım YILMAZ
TOKİ

Döviz	Alış	Satış
Dolar	1.5033	1.5106
Euro	1.9179	1.9272

Nihat Akkaraca'yı yaşatma amacıyla düzenlenen Datça Öykü Günlerinde, onun kurduğu Yerel Tarih Derneği'nden kimseyi göremedim. Gözümden kaçan olduysa bağışlar umarım. Duyduğuma göre gücenmişler; çünkü etkinlik düzenlenirken onlara danışılmamış.

Neden danışılmalıydı? Nihat Akkaraca onların mülkiyetinde mi? Kimi cezalandırdıklarını düşündüler gibi bir dolu soru geldi aklıma.

Etkinliği gerçekleştirenler için kimin katıldığının hiçbir önemi yok, her durumda etkinlik gerçekleşir ve ulusal edebiyatta yerini alır. Konuşmacılardan da sadece durumu bilen ben tedirgin oldum sanırım. Çünkü vurgulamaya çalıştığım Nihat Akkaraca sevgisi boşlukta kaldı. Neyse ki kimse çıkıp da “Hani nerede onu sevenler” demedi.

Kamu yararına kurulmuş bir sivil toplum örgütünün böylesine baskın bir tavır sergilemesi anlaşılır gibi değil. Kaldı ki, Nihat Akkaraca'nın hiçbir dernek ya da kuruluşa borcu yok. Dernek kuruluşunu ona borçludur. Bu tavrıyla borcunu çok güzel ödedi(!)

Orada yalnız bırakılan; Nihat Akkaraca ve Emel Hanımdır yitirense Datça! Nihat Akkaraca kamuya mal olmuş bir kişiliktir, biz sahip çıkmazsak bir çıkan bulunur.

Bir bölgeden böyle bir değer çıkmışsa tüm sahiplenme dürtüleri bir kenara bırakılıp yaşatma adına yapılan eylemlerin desteklenmesi gerekir; yapılan beğenilmezse daha iyisi yapılarak cevap verilir. Galiba ona layık olmak için kat etmemiz gereken daha çok yol var.

Kendi adıma üstünde çalıştığım dosyayı tamamlayana kadar hiçbir etkinliğe katılmama kararı almıştım, bu etkinliğe katılma nedenim de sadece Nihat Akkaraca adıydı. Görevimi yerine getirmeye çalıştım. Ne yapabildim bilmiyorum ama kendimi ona, hep borçlu hissedeceğim.

Işıklar içinde uyu Nihat Ağabey, seni tanımasaydım eksik kalırdım.
Esen kalın.